Nicholas Sean McGrath werd op 17 Januari 1972 geboren in het Engelse kustplaatsje Cleethorpes.

Al heel vroeg in zijn leven werd hij omgeven door muziek en muzikanten want zijn vader Paul McGrath was een veel gevraagd drummer in de Engelse jazz scene. De vele keren dat Nick mee ging naar optredens van zijn vader en z’n kit meehielp sjouwen en opzetten waren achteraf gezien de eerste stappen die hij zou zetten in zijn eigen muzikale carriere.

In 1983 besloot hij bas te gaan spelen en kon hij met wat financiële hulp van z’n vader zijn eerste basgitaar aanschaffen: een fraaie Westone Thunder I.

Geinspireerd door artiesten als Mark King, Stanley Clarke en Jaco ging zijn eerste voorkeur dan ook uit naar de funk en jazz muziek. Avond na avond zat hij op z’n kamertje al die lp’s van z’n helden uit te zoeken todat hij uiteindelijk de meeste nummers perfect kon meespelen.

Rond 1986 begon hij met zijn eerste bandjes te spelen. De meeste van deze bandjes speelden alleen lokaal en waren uiteindelijk ook geen lang leven beschoren maar het werd duidelijk dat hij eindelijk had ontdekt waar zijn echte liefde lag: het live spelen voor een publiek.

Het was ook rond deze tijd dat hij gevraagd werd om bas te komen spelen bij het schoolorkest van zijn toenmalige middelbare school het Eijkhagen College in Landgraaf.

Het spelen in een bigband setting en een leuke tour langs scholen in de UK waren de voornaamste redenen dat hij meteen gretig toehapte.

Ergens in 1990 deed hij auditie bij de top 40 band Marylin Monroe, die in de regio al veel gespeeld hadden en enige bekendheid genoten, en hij werd prompt aangenomen.

De vele optredens met deze band zijn achteraf gezien ook zeer belangrijk geweest want hier leerde hij als broekie zijnde van oude rotten uit het vak onder andere de finesses van het entertainen van een publiek.

In 1991 werd hij benaderd om bij de crossover rockband Wicked Wonderland te komen spelen. Met deze band deed hij ook z’n eerste echte opname ervaringen op en trad hij voor het eerst ook op in het buitenland.

Met deze band won hij uiteindelijk ook de Samson Live Prijs: de hoofdprijs was een cd opname geleid door de bekende producer Peer Rave, die al namen als Henry Rollins en de Urban Dance Squad geproduceerd had.

Door omstandigheden moest hij echter in ’93 de band verlaten maar veel tijd om bij de pakken neer te zitten kreeg hij niet want al snel ging de telefoon en werd hij gevraagd om bij de populaire AC/DC tributeband Action in DC te komen spelen.

Dat hij de volgende 15 jaar bij deze band zou blijven spelen had hij waarschijnlijk nooit verwacht maar het is een feit dat de periode bij Action in DC één van de belangrijkste in zijn muzikale carriere tot nu toe zou blijken te zijn.

Met deze band speelde hij soms tot 4 keer per week op alle grote podia van Nederland en de omliggende landen, deed hij voorprogramma’s bij vrijwel alle grote namen uit de rock & roll. Zijn persoonlijke hoogtepunt was echter een tour in Australië die de band in 2000 mocht maken.

Ondanks dat deze band slechts een “coverband” is heeft de band in Nederland toch een behoorlijke cultstatus verworven en bekende Nederlandse artiesten als Normaal, Peter Pan Speedrock, Rowen Heze en Jovink hebben allen door de jaren heen verklaard een groot fan te zijn van de authentieke sound en stage-act die Action weet te recreëren.

Na fink wat jaren bij de band gespeeld te hebben besloot hij eind 2000 dat het tijd werd voor iets anders en stapte hij uit de band.

Twee jaar lang nam hij even een pauze uit de muziekwereld en werkte hij als engineer bij de computergigant Microsoft.

In deze periode zat hij echter muzikaal niet helemaal stil en deed hij nog een vervangings klusje hier en daar.

Het was ook in deze periode dat hij gevraagd werd om bij de begeleidingsband van de toen zeer populaire meidengroep Close II You te komen spelen. Veel opgetreden heeft hij echter niet met deze band omdat het gross van de optredens van de meiden met backingtrack werd uitgevoerd. Toen de groep hun contract bij Sony verloren was ook deze stint helaas weer ten einde.

Aangezien hij tot dan toe vooral bezig was geweest met het spelen van songmateriaal van anderen, hapt hij meteen gretig toe als zijn oude jeugdvriend en zanger Harald Bruystens hem voorstelt om samen eens wat ideetjes te bedenken en uit te werken.

Binnen twee maanden werd de één naar de andere song geschreven en voordat ze het wisten zaten ze met een repertoire van meer dan 20 songs.

Hoog tijd om een band bij mekaar te zoeken dus.Het was ook eindelijk weer een terugkeer naar zijn muzikale roots met de duidelijke funk, jazz, reggea en hiphop invloeden die in de songs aanwezig waren.

Hun eerste optreden was een geweldig succes en sindsdien timmert de band nationaal hard aan de weg om hun muziek de bekendheid te bezorgen die het verdient.

Terwijl hij hard aan het werk was met deze band, die inmiddels de naam Alize had gekregen, ging echter weer de telefoon: Action in DC vroeg of hij misschien niet wilde terugkeren bij de band. Uiteindelijk had het toch niet zo goed gewerkt met de bassist die hem destijds vervangen had en de band verlangde terug naar die vertrouwde steady puls die Nick altijd wist in te brengen.

In overleg met zijn collega’s van Alize besloot Nick om in te gaan op dit aanbod aangezien het de perfecte gelegenheid bood om weer fulltime muzikant te worden.

Sinds april 2008 is Nick zelfstandig geworden en vallen al zijn muzikale activiteiten onder z’n bedrijf Nickname Music.

Op dit moment is hij naast zijn reguliere optredens met Action in DC en Alize met name bezig met de preproductie opnames voor het nieuwe solo album van Bas Maas, de gitarist van After Forever, en de opstartrepetities van het Eighties cover-project All Stars.

Daarnaast is hij druk met het geven van prive baslessen, doet hij vervangingsklussen in de regio en werkt hij momenteel aan een serie educatieve workshops die gericht zijn op de hoogste groepen van de basisschool. Samen met drummer en goede vriend Randy Straube werkt hij ook aan een workshop over de finesses van het samenspel tussen drums en bas en het groove spelen in het algemeen.

Muzikale opleiding:

Nick is een echte autodidact.

Door de jaren heen heeft hij echter wel wat privelessen genoten van oa. Lawrence Cottle, Geoff Gascoyne (oa. Jamie Cullum), Jeff Clyne, Wladimir Geels en Adrian Maruszczyk.

Met name op het gebied van theorie- en harmonieleer zijn deze privelessen zeer nuttig geweest maar het heeft hem ook aangezet om eindelijk te leren lezen.

Accolades en endorsements:

• Nick heeft voor zijn werk met Action in DC een endorsement voor
  zijn snaren bij het gerenomeerde merk GHS.
• Beste Bassist, Nu of Nooit 2006
• Winnaar Nu of Nooit 2006 - Alize
• Winnaar Spits Breakthrough Awards 2005, categorie Urban - Alize
• Winnaar Nu of Nooit for covers 1997 – Action in DC
• Winnaar Samson Live Prijs 1994 – Wicked Wonderland
• Scholarship van Marshal Amplification UK voor de
  Wavendon Jazz Course 1991